Galiza é un Outono puro e bon,
un río que discurre mansamente,
lume abrasador, fértil semente,
futuro presentido e en sazón.
E foi labrando o tempo —luz, paixón—
o seu ser escuro e transcendente,
luindo o corazón de toda a xente
e conformando a terra e o torrón.
Galiza é unha agarda moi madura
que non permite plazos, dilaciós,
estancamentos, freos ou premura.
¡Abonda xa de laios e canciós!
¡Non queremos ser río de tristura
correndo pola vida a tropezós!
Manuel María: Poemas ao outono (1977)
Versións:
David Taboada: Outono*; Once máis 15 (VVAA); 2009; Pista 12
*[A versión musical de David Taboada remata cunha estrofa do poema Canción para cantar todos os días, da obra de Manuel María: Canciós do lusco ao fusco (1970).]
Mostrando entradas con la etiqueta David Taboada. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta David Taboada. Mostrar todas las entradas
martes, 14 de agosto de 2018
jueves, 5 de julio de 2018
Canción para cantar todos os días
Hai que defender o idioma como sexa:
con rabia, con furor, a metrallazos.
Hai que defender a fala en loita rexa
con tanques, aviós e a puñetazos.
Hai que ser duros, peleós, intransixentes
cos que teñen vocación de señoritos,
cos porcos desertores repelentes,
cos cabras, cos castrós e cos cabritos.
Temos que pelexar cos renegados,
cos que intentan borrar a nosa fala.
Temos que loitar cos desleigados
que desexan matala e enterrala.
Seríamos, sen fala, unhos ninguén,
unhas cantas galiñas desplumadas.
Os nosos inimigos saben ben
que as palabras vencen ás espadas.
O idioma somos nós, pobo común,
vencello que nos xungue e ten en pé,
herencia secular de cada un,
fogar no que arde acesa a nosa fe.
Hai que loitar, pois, coa deserción,
cos parvos ignorantes burras quentes.
Hai que afirmar a fala con tesón,
defendela con uñas e con dentes.
Hai que darlle ao pobo a súa voz pura.
Quen nos quer sen fala, quer matarnos.
¡Hai que defender a fala con mao dura
pois precisamos da fala para salvarnos!
Manuel María: Canciós do lusco ao fusco (1970)
Versións:
Elanor: Canción para cantar todos os días; Once máis 15 (VVAA); 2009; Pista 13
David Taboada: Outono*; Once máis 15 (VVAA); 2009; Pista 12
*[A versión musical de David Taboada está precedida polo poema Galiza é un outono puro e bon, da obra de Manuel María: Poemas ao outono (1977).]
con rabia, con furor, a metrallazos.
Hai que defender a fala en loita rexa
con tanques, aviós e a puñetazos.
Hai que ser duros, peleós, intransixentes
cos que teñen vocación de señoritos,
cos porcos desertores repelentes,
cos cabras, cos castrós e cos cabritos.
Temos que pelexar cos renegados,
cos que intentan borrar a nosa fala.
Temos que loitar cos desleigados
que desexan matala e enterrala.
Seríamos, sen fala, unhos ninguén,
unhas cantas galiñas desplumadas.
Os nosos inimigos saben ben
que as palabras vencen ás espadas.
O idioma somos nós, pobo común,
vencello que nos xungue e ten en pé,
herencia secular de cada un,
fogar no que arde acesa a nosa fe.
Hai que loitar, pois, coa deserción,
cos parvos ignorantes burras quentes.
Hai que afirmar a fala con tesón,
defendela con uñas e con dentes.
Hai que darlle ao pobo a súa voz pura.
Quen nos quer sen fala, quer matarnos.
¡Hai que defender a fala con mao dura
pois precisamos da fala para salvarnos!
Manuel María: Canciós do lusco ao fusco (1970)
Versións:
Elanor: Canción para cantar todos os días; Once máis 15 (VVAA); 2009; Pista 13
David Taboada: Outono*; Once máis 15 (VVAA); 2009; Pista 12
*[A versión musical de David Taboada está precedida polo poema Galiza é un outono puro e bon, da obra de Manuel María: Poemas ao outono (1977).]
Suscribirse a:
Entradas
(
Atom
)
