Si algún golpe de suerte, a contrapelo,
a contrasol, a contraluz, a contravida,
te torna pájaro que quiebra el vuelo
y te revuelca con el ala herida...
Y hay tanto viento para andar las ramas.
Tanto celeste para echarse encima.
Y pese a todo, vuelve la mañana.
Y está el amor que su milagro arrima.
Por qué caerse y entregar las alas.
Por qué rendirse y manotear las ruinas.
Si es el dolor, al fin, quien nos iguala.
Y la esperanza, quien nos ilumina.
Si hay un golpe de suerte, a contrapelo,
a contrasol, a contraluz, a contravida.
Abrí los ojos y tragate el cielo.
Sentite fuerte y empujá hacia arriba.
Héctor Negro: Cancionero. Levántate y canta (1985)
Versións:
César Isella: Levántate y canta; Para volver cantando; 1983; Lado 1, Pista 1
Cantoral: Levántate y canta; Por la paz; 1983; Lado 2, Corte 1
Cuarteto Zupay: Levántate y canta; Memoria del pueblo; 1984; Lado B, Corte 4
Chany Suárez: Levántate y canta; mujer/MUJER; 1984; Lado1, corte 1
Cuarteto Zupay: Levántate y canta; Mayo del 67; 1987; Lado 1, Corte 5
(Reedición da versión do disco Memoria del pueblo, do ano 1984.)
Cuarteto Zupay: Levántate y canta; Con los pies en la tierra; 1989; Lado 1, Corte 6
(Reedición da versión do disco Memoria del pueblo, do ano 1984.)
Procanto: Levántate y canta; Procanto; 1989; Lado a, Corte 4
Cuarteto Zupay: Levántate y canta; 20 Grandes Éxitos; 1993, Pista 20
(Reedición da versión do disco Memoria del pueblo, do ano 1984.)
Opus Cuatro: Levántate y canta; Canta con los coros argentinos; 1994; Pista 3
César Isella e Adriana Varela: Levántate y canta; 50 años de simples cosas; 2006; Pista 6
César Isella e Lorena Lores: Levántate y canta; 60. Todas las voces todas; 2016; Pista 12
Mostrando entradas con la etiqueta Lorena Lores. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Lorena Lores. Mostrar todas las entradas
miércoles, 25 de marzo de 2020
Levántate y canta
Etiquetas:
Adriana Varela
,
Cancionero Levántate y canta
,
Cantoral
,
César Isella
,
Chany Suárez
,
Cuarteto Zupay
,
Héctor Negro
,
Lorena Lores
,
Opus Cuatro
,
Procanto
jueves, 8 de octubre de 2015
Están as nubes chorando
ESCEA II
O boticario e, dispóis, máis boticarios
Esta rapaza non é unha tola, non. E seméllame que lle acomodo… Ela quer casar con home maduro e deitarse en sabáns de bo liño. ¡Ten talento! ¿E ti, Saturio, casaríaste con Lela? Casar… casar, casaría se as miñas irmáns desen consentimento… ¡Ela ten un celme no falar! ¡E qué corpo! ¡Qué corpo! Sería capaz de deixar ás miñas irmáns por seguila ao mesmo inferno.
O boticario vai por unha guitarra e sénsase nunha silla, ao pé do mostrador. Ponse a templar o instrumento e a facer “posturas”.
O BOTICARIO
Xa perdín os dedos; pero aquelas cousas que tocábamos en Sant-Iago non as esquezo, non. Lémbrome dunha vez… Eu coa guitarra e os meus compañeiros de pousada a cantar. ¡Qué serenatas demos!
O boticario asubía unha cántiga de estudantes, acompañándose coa guitarra. Neste intre xurden detrás do mostrador, un a un, varios persoaxes idénticos a el. Trátase de revivir aquela serenata que o vello estudante relembra. O boticario multiplícase para formar un coro que rompe a cantar a vella cántiga.
CORO DE BOTICARIOS
Están as nubes chorando
por un amor que morréu
están as rúas molladas
de tanto como chovéu.
Lela, Lela,
Leliña por quen eu morro
quero mirarme
nas meniñas dos teus ollos.
Non me deixes
e ten compasión de min.
Sen ti non podo,
sen tí non podo vivir.
Dame alento cas túas palabras,
dame celme do teu corazón,
dame lume cas túas miradas
dame vida co teu doce amor.
Lela, Lela,
Leliña por quen eu morro
quero mirarme
nas meniñas dos teus ollos.
Non me deixes
e ten compasión de mín.
Sen ti non podo,
sen tí non podo vivir.
Os boticarios desaparecerán agachándose detrás do mostrador, tal como apareceron.
O boticario sai da escea coa guitarra darrastro.
Castelao: Os vellos non deben de namorarse. Lance primeiro. Escea II (1953)*
Versións:
Xocaloma: Lela; Nos; 1983; Cara B, Corte 5
Suso Vaamonde: Lela; Regodobargo; 1995; Pista 3
Carlos Núñez e Dulce Pontes: Lela; A irmandade das estrelas; 1996; Pista 9
Cristina Fernández: Leliña do meu querer; Raigames; 1998; Pista 13
Los Sabandeños e Dulce Pontes: Lela; 19 nombres de mujer; 1998; Pista 18
María do Ceo: Lela; Vellas lembranzas; 1998; Pista 7
Astarot: Lela; O sentir dunha terra; 2000; Pista 2
Quintafeira: Lela; …de seu; 2000; Pista 6Carlos Núñez e Dulce Pontes: Lela; Todos os mundos; 2002; Pista 6
(Reedición da versión do disco A irmandade das estrelas, do ano 1996.)
Lorena Lores: Lela; Alecríns; 2003; Pista 7
Cristina Fernández: Lela; Lembranza; 2003; Pista 5
Emilio Rúa: Lela; Interior; 2010; Pista 7
Rosa Cedrón; Lela; Cantando a Galicia; 2013; Pista 7
Amesmalúa: Lela; La misma luna; 2013; Pista 5
*[Escrita durante os primeiros anos do seu exilio, en Nueva York, entre 1938-1939. Estreada en Bos Aires o 14 de Agosto de 1941, no Teatro Mayo, baixo a dirección e coa escenografía do propio Castelao. Estreada en Galicia o 25 de Xullo de 1961, na Praza da Quintana de Santiago de Compostela.]
**[Por problemas de espazo etiquetouse o título da obra como Os vellos non deben.]
Etiquetas:
Amesmalúa
,
Astarot
,
Carlos Núñez
,
Castelao
,
Cristina Fernández
,
Dulce Pontes
,
Emilio Rúa
,
Lorena Lores
,
Los Sabandeños
,
María do Ceo
,
Os vellos non deben
,
Quintafeira
,
Rosa Cedrón
,
Suso Vaamonde
,
Xocaloma
Suscribirse a:
Entradas
(
Atom
)











