To be

Non sería cando eu
poboaba a túa presenza verbo ferver feito carne
reverenciando actos e vivindo que ti eras.

Logo rodaron as rodas e non houbo máis remedio
que recollerse na escultura daquela estancia imprecisa.
Hoxe teño que deixar que sexas entre a nada,
porque teño que probar a soedade da que faltas
e saír a buscarte á soedade que ateigas.

E confirmar esta anestesia das desnutridas horas
nas que ti non es, nas que ti non es, nas que ti non es.

Yolanda Castaño: Delicia (1998)

Versións:

Yolanda Castaño*: To be; Edénica; 2000; Pista 5



*[A versión musical de Yolanda Castaño foi composta, arranxada, grabada e producida por José Antonio Fernández Calero (Factoría musical SSM).]

Se falase de ti non pronunciaría

Se falase de ti non pronunciaría
                                                    as sílabas supremas
pero bicas ben e gústame estar contigo.
O meu verde co teu azul.
Delirio de ramas.
O meu verde co teu azul.

Abstéñome de pronunciar esas sílabas sublimes
pero gústame como abrazas e o teu pelo fai xogo co meu vestido.
Os teus dedos patinan nas miñas medias.
O meu verde co teu azul.

Yolanda Castaño: Delicia (1998)

Versións:

Yolanda Castaño*: Verde + azul; Edénica; 2000; Pista 9



*[A versión musical de Yolanda Castaño foi composta, arranxada, grabada e producida por José Antonio Fernández Calero (Factoría musical SSM).]

Chamarte en oración

Non podo máis que ficar
a sentirte asulagar día a día estes escuros corredores,
vieiros mornos que están repetindo o teu nome,
cantándote, chamándote, agardándote case sen decatarse,
camiñando cada día ó teu través a sentirte asulagar
pouco a pouco esta conciencia estes ollos estas
cordas vocais para chamarte até o fin de
cada vida nova, chamarte en oración de lume até calar

definitivamente.

Yolanda Castaño: Delicia (1998)

Versións:

Yolanda Castaño*: Chamarte en oración; Edénica; 2000; Pista 10



*[A versión musical de Yolanda Castaño foi composta, arranxada, grabada e producida por José Antonio Fernández Calero (Factoría musical SSM).]

A historia demóstranos que a memoria sempre castiga co seu fol impertinente

A historia demóstranos que a memoria sempre castiga co seu fol impertinente.

Pero estáteme contento
ti que inspiraches o meu libro,
que me desvestías esta crisálida milímetro a milímetro,
que pertences ó desafío entreaberto das margaridas.

A hospedaxe é esta e vou de pluma en pluma
Sinto que ti es o privilexio que has de ser o privilexio
Quero correr cara a ti cara onde o incendio te convoca.

Que non veña unha paréntese a perfilar as demoras
Os ciclos dispóñenme e non podo contestarche.

Quero esa mesma latencia que a historia nos demostra.
Que non veña unha doenza
                           a merendarse as nosas marcas.

Yolanda Castaño: Delicia (1998)

Versións:

Yolanda Castaño*: O privilexio; Edénica; 2000; Pista 8



*[A versión musical de Yolanda Castaño foi composta, arranzada, grabada e producida por José Antonio Fernández Calero (Factoría musical SSM).]

Quén preservará todos os contornos da conciencia

Quén preservará todos os contornos da conciencia.
Quén ha de revelar o meu nome descoñecido,
             o meu impúdico nome que codifica e devora.
Quén pode prescribir tantos equívocos moldes
             por encima desta fiestra construída polo corpo.
Quén haberá que incorpore esta razón esta memoria
             cara un ciclo impertérrito de tebras e de luz?

Yolanda Castaño: Delicia (1998)

Versións:

Yolanda Castaño*: Poética de incertidumes; Edénica; 2000; Pista 4



*[A versión musical de Yolanda Castaño foi composta, arranxada, grabada e producida por José Antonio Fernández Calero (Factoría musical SSM).]