Vivimos no ciclo das bengalas

Vivimos no ciclo das bengalas.
Prometémonos violarnos ás escuras.

Será que nos desgaxamos durante varios latexos
e os teus labios se pousaron sobre a miña incontinencia.
Será que foron máis fortes os meus estímulos crudos
que ó final abriron todos en guirnaldas incendiarias.
Pero ninguén que me lea te coñece tan ben
como para saber cómo as miñas pernas
por encima das túas ideas arquivoltaicas e fetichistas.

Somos morboadictos.

Quén mellor ca ti para sanar o meu branco.
Qué seo non albergaría de boa gana o teu sempre.
Emparanoian os meus dedos e máis nada che ofrezo.
Son os ofuscados idiolectos.

Vivimos no ciclo das Erofanías.
Somos antinormais.

Yolanda Castaño: Vivimos no ciclo das erofanías (1998)

Versións:

Yolanda Castaño*: Vivimos no ciclo das erofanías; Edénica; 2000; Pista 2



*[A versión musical de Yolanda Castaño foi composta, arranxada, grabada e producida por José Antonio Fernández Calero (Factoría musical SSM).]

Sexamos sempre xuntos liñas paralelas

Sexamos sempre xuntos liñas paralelas.

Cómo se che dá tan ben almorzar miñas astucias,
esmelgar do meu X.

Porque son a millor, como dixeches,
aprovéitome con descaro da túa anatomía
                                                                   esquelética
e que tragues trabas e que mordas cordas
e que lambas lamas,
                                 se fai falla.
Pero aínda sigo querendo que sexamos paralelos,
                                                                               xuntos.
Pero aínda cada día recollo o teu antollo.
Lingua nas ínguas, dentes insistentes.
Confundindo a nosa comunión coas túas medidas importantes.
Esa suxa habitación onde ninguén é máis ca ti.

Porque o punto de contacto é o primeiro punto da diverxencia.

Yolanda Castaño: Vivimos no ciclo das erofanías (1998)

Versións:

Yolanda Castaño*: Liñas paralelas; Edénica; 2000; Pista 1



*[A versión musical de Yolanda Castaño foi composta, arranxada, grabada e producida por José Antonio Fernández Calero (Factoría musical SSM).]

Dame un fogar e sanarei as túas costas

Dame un fogar e sanarei as túas costas.
As túas labiais louvanzas as louvanzas únicas.

Así quero que me contes cómo e cánto me buscaches
e que así rememores todos os nomes da ausencia,
de cando eramos aínda tan remotos cara a cara,
e que queden sepultados baixo o cemento do esquecemento.
E eu
fago unha cova para ti no
                          van do meu abrazo,
                          na sima dos meus brazos,
                  no rexime feudal do oco do meu colo.
A devoción enfermiza
que durmía nunha caixa pequeniña cun diagrama.
E agora a omnipotente resonancia da túa fronte,
e a íntima estancia onde ninguén é máis ca ti.

Tamén ti na viva esfera fixeches unha ofrenda,
aquela sonora e álxida quietude do teu Castelo.

Son a Cristiana.

Hoxe dicíanme que as cousas escuras son cousas terribles.
Tacho as liñas, pecho os libros, teño dereito a un exército.
Desexo mecelos, os nomes brutais que me dabas, mecelos de novo.
Xuntos deixamos caer as nosas diplomaturas co mundo.

Cándo calarán.
O meu nome é Cristiana.

Yolanda Castaño: Vivimos no ciclo das erofanías (1998)

Versións:

Yolanda Castaño*: Dame un fogar; Edénica; 2000; Pista 6



*[A versión musical de Yolanda Castaño foi composta, arranxada, grabada e producida por José Antonio Fernández Calero (Factoría musical SSM).]

Alimentamos ó animal

Un silencio encendido de todos os gustos posibles.
Un silencio que se move.
E eu reclamo un crisantemo de oufanías.

Espérame así,
desplumando as asas da noite,
para dar un trago a esta febre que non cala,
ambición de suxedade que incubamos sen vergonza
unha gula insensata e lámbeme por aquí
alimentar noso animal con esta enferma dor que
                                                                             doe e
                                                                                      alimenta.
Vén,
tes que probar isto.
Vén.
Dar un sorbo a unha gana que nunca nos pertence;
danza amarga de serpes
                                      que me fala de ti.

Yolanda Castaño: Vivimos no ciclo das erofanías (1998)

Versións:

Yolanda Castaño*: Alimentamos ó animal; Edénica; 2000; Pista 7



*[A versión musical de Yolanda Castaño foi composta, arranzada, grabada e producida por José Antonio Fernández Calero (Factoría musical SSM).]