Vino, primero, pura,
vestida de inocencia;
y la amé como un niño.
Luego se fue vistiendo
de no sé qué ropajes;
y la fui odiando, sin saberlo.
Llegó a ser una reina,
fastuosa de tesoros...
¡Qué iracundia de yel y sin sentido!
...Mas se fue desnudando.
Y yo le sonreía.
Se quedó con la túnica
de su inocencia antigua.
Creí de nuevo en ella.
Y se quitó la túnica,
y apareció desnuda toda...
¡Oh pasión de mi vida, poesía
desnuda, mía para siempre!
Juan Ramón Jiménez: Eternidades (1916-1917) (1918)
Versións:
Vicente Monera*: Vino, primero, pura; www.musicaypoemas.com; 2008;
*[Vicente Monera realoxou os videos coas súas versións musicais de poemas nunha nova canle de Youtube: «Caleidoscope». Estes videos orixinalmente aloxados na web www.musicaypoemas.com, agora se poden atopar na web www.caleidoscope.es]

No hay comentarios :
Publicar un comentario